عنوان بازی: شبگرد ـ Shabgard پلتفرم: PC ناشر: پردیس سازنده: استودیو پردیس سبک: شوتر سوم شخص امتیاز: ۸

گاهی همه چیز دست به دست هم می دهد تا تنها راه ماندن را در پیله کردن ببینی؛ پیله کردن به خودت، به آنهایی که بد تو را می خواهند، کسانی که راه قهقرا در پیش گرفته اند… اینجاست که خود را غرق انزوا، دور از هر نوع حس و هویت می یابی. کرم بودن دشوار نیست، پروانه شدن سخت است. شب تاب بودن مشکل نیست، غلبه بر تاریکی گران است. آری، این برزخی است خودساخته که رهایی از آن محتاج شالوده ای از بخت و اراده، توام با اعتماد به هدایت قلب است.

شبگرد در زیربنای روایی خود لازمه های یک کار تاثیرگذار را دارد: قهرمان مرموز، آنتاگونیست سادیسمی؛ بزهکاران قربانی جبر اجتماع و حتی نیکوکاران خوشدلی که بی چشمداشت کمک می کنند اما این که چقدر در انتقال این مفاهیم و ساخت سازه ذهنی آن موفق بوده، جای بحث دارد.

شاید اگر در پیاده سازی دیالوگ ها بیشتر دقت می شد، با محصولی به مراتب اثرگذارتر روبه رو می شدیم. اگر پیشینه داستان و فلسفه کلی آن را ندانید (دچار شدن شبگرد به بیماری پوستی و جستجویش برای هویت خود) بعضی دیالوگ ها غیرمنطقی به نظر می آیند. البته بانی اصلی این مشکل، کمبود بودجه و امکانات است و در بلایی مشابه که سر بازی «گرشاسپ» آمد، سازندگان مجبور به کاستن از طول و تعداد دیالوگ ها شده اند، هرچند در شبگرد حجم دیالوگ ها بیشتر است و داستان غنای قابل توجه تری دارد.

غیر از این دو مورد، شبگرد در خلق برخی صحنه ها، بیش از حد انتظار موفق بوده است. حتما دوستانی که بازی های ایرانی را پیگیری می کنند، «عصر پهلوانان» و دیگر عناوین وطنی را تجربه کرده اند. انیمیشن های دست ساز شبگرد به همه آنها می چربد. همه چیز، از نحوه راه رفتن و دویدن خود شبگرد گرفته تا انیمیشن تیر خوردن دشمنان و به زمین افتادن آنها قابل توجه است. در انیمیشن شبگرد کمتر نُت فالش می بینید و همه چیز یادآور استانداردهای تثبیت شده روز است. با توجه به شرایط ناخوشایندی مثل ابتدایی بودن وسایل موشن کپچر در کشور و اجبار تیم سازنده به طراحی دستی حدود ۶۰ درصد انیمیشن های اثر، باید اذعان کرد در این راه گل کاشته اند.

تا امروز در محیط وب نقدهای زیادی از این بازی منتشر شده است. از نکاتی که خیلی از منتقدان به آنها اشاره کرده اند باگ های متعدد، افت فریم و بافت های ضعیف است. به عنوان نویسنده، بازی را با کارت گرافیک GEFORCE GT ۵۵۰M، هشت گیگابایت رم و پردازنده Core i۵ اجرا کردم و حدود هشت ساعتی که با آن درگیر بودم، فقط یک باگ مشاهده کردم که با آغاز مجدد بازی از چک پوینت قبل مرتفع شد. بافت ها و طراحی ها همگی قابل قبول بود و یکدستی خوبی در اجزای بازی مشاهده می شد. افت فریم هم فقط به چند صحنه انگشت شمار و کمتر از یک ثانیه خلاصه شد.

جدا از بحث انصاف و نادرستی مقایسه این بازی با عناوین بزرگ خارجی، هر منتقد یا صاحب نظری می داند که سازندگان موظف نیستند بازی خود را برای تک تک سیستم ها بهینه سازی کنند و وظیفه بازیکن است که سیستم مناسب را تهیه کند.

شبگرد از همان ابتدا چشم نواز است. کیفیت بافت ها مطلوب و رنگ پردازی با سلیقه کار شده است. با وجود محوریت گرافیکی بازی بر سبک نوآر، تفاوت بین محیط ها محسوس است و از یکنواختی خبری نیست. آغاز بازی در روز روشن و ختم آن به شب تاریک، آن هم زیر رگبار باران، در عین ارسال پیامی مفهومی به این تنوع قوت بخشیده است. مراحل از انبارگاه متروکه تا مترو، تماشاخانه و بام ساختمان ها را شامل می شود. همه چیز در شبگرد یکدست و شسته رفته است و فقط افکت های آتش و انفجار از زرق و برق کافی برخوردار نیست که آن هم قابل چشم پوشی است.

یکی از حیطه هایی که بیشتر بازی های ایرانی با وجود کم و کاستی ها از آن سربلند بیرون آمده اند، موسیقی است. شبگرد در زمره بهترین های آنان است. در بازار امروز که بیشتر آلبوم های موسیقی خوب ایرانی ده هزار تومان قیمت دارند، موسیقی شبگرد به تنهایی توجیهی برای خریدش است. ملودی ها گیرا هستند و بالطبع به یاد ماندنی. ضرباهنگ ها نیز بخوبی از عهده به وجد آوردن بازیکن برآمده، عمق دوچندانی به صحنه های اکشن می بخشند. افکت های صوتی شبگرد هم خوب از کار درآمده و با این که امکانات صداپردازی در ایران در مقایسه با غول های صنعت بشدت کاستی دارد، با نمونه ای ستودنی طرف هستیم.

لازم است به کار بسیار خوب صداپیشگان این بازی هم اشاره کنیم. تیم پردیس برای صداگذاری این عنوان سراغ تعدادی از بهترین گوینده های حاضر کشور، از جمله آقایان مجید حبیبی و محمدرضا علیمردانی رفته است. ایشان نیز دوبله شبگرد را به برگ ممتاز دیگری از کارنامه درخشان خود تبدیل کرده اند.

گیم پلی بازی از نظر فنی نقصی ندارد. تنوع سلاح (شامل یک هفت تیر، یک مگنام، یک ساب ماشین ـ گان و چند نوع مسلسل و دورزن) اقناع کننده است. هدف گیر عالی عمل می کند و با کمی زبدگی در سبک شوتر، براحتی می توانید مانند کمباینی در مزرعه گندم، دسته دسته دشمنان را هدشات کنید. تنوع دشمنان برای هشت ساعت بازی کافی است. آنها در انواع پیاده نظام عادی، مهاجمان فیزیکی، ماسک دارها (که نیاز به چند هدشات دارند) و مینی باس ها (که باید از حربه های خاص برای نابودیشان بهره بگیرید) ملال بازیکن را به کمترین حد ممکن کاهش داده اند.

هوش مصنوعی شبگرد در مقایسه با عناوین خارجی هم سبک خوب است و در مقایسه با بازی های ایرانی، فوق العاده! بیشتر اوقات شاهد پویایی و حرکت دشمنانِ در تیررس و حتی دور زدن و حمله آنها از چند جهت هستیم.

بازی از سه درجه سختی بهره می برد. سازندگان در هیچ کدام مانند بیشتر بازی های نسل هفتم به بازیکن باج نمی دهند. در عوض برای رد کردن مراحل به دقت و سرعت عمل نیاز دارید. خوشبختانه گیم پلی آن قدر روان هست که سختی بازی فقط حکم چالش را داشته باشد، نه مصیبت. یکی از نکته های مهم در شبگرد، یافتن محل درست پناه گرفتن و زاویه تیراندازی است؛ نکته ای که به بعد تاکتیکی بازی افزوده است. با در نظر داشتن این نکته، رد کردن مراحل بازی بسیار ساده تر خواهد شد.

در شبگرد دشمنان قادرند از نارنجک علیه شما استفاده کنند، اما شما نارنجک ندارید. در عوض قهرمان داستان یعنی شبگرد که به خاطر اتفاقی نامعلوم پوستش دچار سوختگی شده و نیرویی ماورایی پیدا کرده، می تواند زمان را آهسته کرده، مشابه آنچه در عنوان Splinter Cell: Conviction دیده ایم، با تگ کردن دشمنان در مدت زمانی معین، همه را در کسری از ثانیه از پا درآورد. در کل باید اذعان کرد سازندگان در برقراری تعادل بین عناصر مختلف گیم پلی موفق عمل کرده و در طول بازی نه دچار کمبود مهمات و نه با مرحله ای غیر قابل رد کردن روبه رو می شوید.

حقیقت محض است که شبگرد و ارتش های فرازمینی، استاندارد تازه ای را در بازی های ایرانی تعریف خواهند کرد که پس از این هر عنوان جدیدی باید با آن رقابت کند. باید متذکر شویم نمره شبگرد در این نقد، نه به عنوان یک بازی ایرانی که به عنوان یک بازی مستقل و با توجه به حجم و قیمتش، در مقایسه با عناوین غربی به آن داده شده است.

گفتنی است سیستم های دو گرافیکی برای اجرای صحیح این بازی نیاز به تنظیم دارد. برای راهنمایی های لازم توصیه می شود به سایت پردیس مراجعه کنید. همچنین قرار است بزودی پچ دیگری برای بهبود اجرای بازی روی سیستم های ضعیف تر عرضه شود.

اگر اهل بازی های شوتر هستید، به هیچ عنوان این بازی را از دست ندهید. سوای گیم پلی خوب و طراحی مراحل متنوع و مناسب، شبگرد مانند انفجاری در عرصه بازیسازی ایران است که حتی اجرایش به خودی خود لذت زایدالوصفی نصیب فرد می کند.

سیاوش شهبازی